Een kinderwens kan een diep verlangen zijn. Misschien droom je al jaren van een gezin. Je hebt misschien een fertiliteitstraject doorlopen, verschillende behandelingen gehad of telkens opnieuw gehoopt dat het deze keer zou lukken.
Maar je kinderwens blijft onvervuld.
Dat kan ontzettend veel verdriet en gemis geven. En soms is dat verdriet moeilijk uit te leggen aan de mensen om je heen. Want hoe rouw je om iets wat er nooit is geweest?
Rouwen om een onvervulde kinderwens
Bij rouw denken we vaak aan het verlies van iemand die onderdeel was van je leven. Bij een onvervulde kinderwens kan het anders voelen. Je rouwt misschien om een toekomst die je voor je zag, maar die niet werkelijkheid wordt.
Misschien had je al een beeld van hoe je leven eruit zou zien met een kind. Je stelde je voor hoe het zou zijn om moeder of vader te worden, een gezin te vormen of samen herinneringen te maken.
Wanneer die toekomst steeds verder buiten bereik lijkt te komen, kan dat voelen als een verlies.
Daarbij kunnen allerlei gevoelens ontstaan: verdriet, boosheid, jaloezie, machteloosheid, schuldgevoel of teleurstelling. Misschien vind je het moeilijk om oprecht blij te zijn wanneer iemand in je omgeving zwanger wordt.
Dat maakt je geen slecht of egoïstisch mens.
Het betekent dat iets wat voor jou heel belangrijk is, pijn doet.
Het gemis kan iedere keer opnieuw voelbaar worden
Een zwangerschap in je omgeving. Een geboorte. Een baby in de supermarkt. Een kinderfeestje. Een berichtje van een vriendin over haar zwangerschap.
Soms kan een klein moment ineens een groot gevoel oproepen.
Ook vragen als “Hebben jullie kinderen?” of “Willen jullie nog kinderen?” kunnen confronterend zijn.
Het kan lijken alsof je het verdriet inmiddels een plek hebt gegeven, om vervolgens op een onverwacht moment opnieuw geraakt te worden.
Dat betekent niet dat je terug bij af bent. Rouw om een onvervulde kinderwens verloopt niet volgens een vast patroon. Sommige dagen zijn draaglijker dan andere.
Je hoeft je kinderwens niet zomaar los te laten
Mensen om je heen bedoelen het vaak goed wanneer ze zeggen: “Je moet het proberen los te laten.” Of: “Je weet maar nooit, misschien gebeurt het nog.”
Maar een kinderwens is geen knop die je zomaar kunt omzetten.
Misschien wil je helemaal niet loslaten. Misschien ben je daar nog niet aan toe. Of misschien ben je juist bezig met de vraag hoe je verder wilt wanneer je weet dat je kinderwens niet vervuld zal worden.
Daar mag tijd voor zijn.
Verdergaan betekent niet dat je moet vergeten wat je hebt gewenst. Het betekent ook niet dat je moet doen alsof het verdriet er niet meer is.
Het kan betekenen dat je leert leven met het gemis en tegelijkertijd opnieuw ontdekt waar ruimte voor is in jouw leven.
Geef woorden aan wat je mist
Het kan helpen om jezelf af te vragen:
“Wat doet het meeste pijn aan mijn onvervulde kinderwens?”
Misschien verlang je vooral naar het ouderschap. Misschien mis je het beeld van een gezin. Misschien ben je verdrietig om de zwangerschap die je nooit hebt meegemaakt. Of misschien voelt het alsof een toekomst die je altijd voor ogen had, van je is weggenomen.
Door hier woorden aan te geven, kun je beter begrijpen wat je nodig hebt.
En misschien hoef je daar niet alleen uit te komen.
Praat over je verdriet
Een onvervulde kinderwens kan een eenzaam gevoel geven. Zeker wanneer mensen om je heen doorgaan met hun leven en jij het gevoel hebt dat je stilstaat.
Praten met iemand zoals therpaeut Katja Bolt die ervaring heeft met de emotionele kant van kinderwensen en vruchtbaarheid om je gevoelens te onderzoeken en ruimte te geven aan het verdriet.
Niet om je kinderwens weg te nemen. Niet om je te vertellen dat je het moet loslaten.
Maar om samen te kijken naar wat dit met jou doet en hoe jij verder wilt.
Je mag verdriet hebben om een kinderwens die onvervuld blijft. Ook als anderen dat verdriet niet altijd kunnen zien of begrijpen.
Je hoeft het gemis niet kleiner te maken om uiteindelijk weer ruimte te kunnen ervaren voor jezelf en voor je leven.